Çarşamba, Şubat 21, 2007
Babam ve sonra...
Hayatıma giren ilk erkekle başladı mutsuzluğum.
Küçüktüm.
Tanıdığım ilk erkek babamdı.
Bana öylesine kötü aşıladı ki sevgiyi
Sanki hep yarım bırakılan bir şey gibi.
Yarım bıraktı ve gitti.
Ben gidişini seyrettim ağlayarak.
Sonra alıştım.
Onun tarafından aranmamaya,özlenmemeye..
Sevgiyi başka yerlerde aradım.
O başka yerler hep yanlış oldu..
Birkaç liman buldu sığınacak gönlüm.
Olmadı yanaşamadı.
Bu kadar sevgi kavramını yanlış bilmeme rağmen,
Neden bilmem inanıyordum bir gün çok sevileceğime.
Bir güneş vardı beni ısıtacak hissediyordum..
Sadece onu beklemeye karar verdim.
Sevmekten çok, sevilmeyi tercih ettim.
Çünkü daha çok ona ihtiyaç duydum,yıllarca...
Söz verdim kendime..
Babamda olmayanları o güneşte bulduğumda,
Yanacağımı bilsemde sımsıkı sarılacağım diye.
İnandım,çok inandım..
Ve güneşi gördüm.
İnşallah şu anda bulduğumu düşündüğüm güneş bir gün beni babam gibi hayal kırıklığına uğratmaz......
Konu: Allah bundan sonraki yasantinda mutluluklari daim etsin
o kadar harika ki söylenecek bir sey bulamiyorum sadece Rabbim bu güzel temiz yüregine o kadar güzel insanlarla karsilasdirsinki bundan sonra hayatinda hep sevinc goz yasin olur insallah
Bağlantı »
Konu: bunu nasıl yaparsın
beni burada üzüntüden mahvettin. Allah seni hayatın boyunca hiç mutsuz etmesin.
senin yavruların hiç babasız kalmasın. Sen dünyanın en büyük sevgisine layıksın.
Umarım hep aradığın sevgi seninle olur.Ben seni herşeyden çok seviyorum. CANÖZÜM.
Bağlantı »